Zelfisolatie, Enkytown (1)

vrijdag 27 maart 2020
Zelfisolatie, Enkytown (1)

27 maart 2020

Zelfisolatie (1)                                                                                         

Terwijl ik normaal gesproken, al zo’n 30 jaar, meestal thuis werk, komt er nu helemaal niets uit mijn handen. Mijn hoofd gaat daarentegen als een malle tekeer. Het ene na het andere project vliegt langs. Soms al behoorlijk uitgewerkt maar ook flarden van ideeën schieten langs. Eindelijk tijd voor dat boek, een retrospectief dat de afgelopen 30 jaar van mijn ontwerppraktijk beslaat. Of juist heel eigentijds, een podcast waarin ik mijn werk toelicht en mensen die een sieraad van mij bezitten, vraag daar iets over te vertellen. Of een hele nieuwe collectie, of een subsidieaanvraag of een folder of een youtubefilmpje of… Maar de plannen gaan allemaal over mijn eigen werk. Over mezelf dus. En al even snel komt er een vaag schuld- en schaamtegevoel om de hoek kijken en zie ik al die mooie initiatieven van anderen langskomen. Moet ik geen mondkapjes naaien, boodschappen doen voor de buren of gaan zwaaien voor het verzorgingstehuis om de hoek? Van die mondkapjes had ik begrepen dat het virus er juist aan blijft kleven, dus dat motiveert niet. De buren zijn kwieke 30-en 40tigers en als ik ga zwaaien om de hoek ben ik bang dat de bewoners denken: “Wat heeft die vrouw, wie is die vrouw??” Zo ben ik dus voornamelijk aan het wachten. Wachten tot het voorbij is. Tot alles weer normaal is. Ondertussen doe ik nog eens een yogaoefening en sop ik de badkamer.

Maar nu heb ik een nieuw plan, want vorige week schreef ik een stukje voor mijn website. Ik vond het lastig maar het beviel toch goed. Het bevredigde me dat ik iets afhad. Iets overzichtelijks gemaakt had. Het koste moeite omdat ik geen geoefende schrijver ben maar het lukte. Dus het nieuwe plan behelst stukjes schrijven, stukjes over… maakt niet uit. Ik mag zelf weten wanneer,  hoe vaak en hoe lang. Ik zit namelijk zo kinderachtig in elkaar dat als ik mezelf iets opleg van elke dag of elke week, ik opstandig word en het niet doe. Jaloers kan ik worden op van die kunstenaarsprojecten van elke dag een tekening of elke dag een foto van dezelfde boom etc. Ik hou het nog geen week vol. Terwijl ik toch best gedisciplineerd ben en bijna elke dag, behalve nu dus, in mijn atelier aan het werk ben.

Nou ja, stukjes dus. Mag overal over gaan, kort of lang zijn, met of zonder foto’s, wel of niet over sieraden. Gewoon hoe mijn pet staat.

Opmerking over deze dag; Finse Dagen van Herman Koch gelezen. Prachtig boek (en niet alleen omdat ik ook op het Spinoza lyceum heb gezeten…) daarna meteen de Uur van de Wolf uitzending Echt Herman Koch van Pieter Verhoeff bekeken. Aanrader!

Aanrader nummer 2 Citroen melisse, voor een vrolijke gemoedsrust.

PS Enkytown is bedacht door Faab en zijn zijn Engels sprekende vrienden en vriendinnen.

27 omslag finse dagen 27 citroen melisse